Eerste Trimester Update Met Baby Nummer Zeven

Eerste keer dat ik blog vanop mijn gsm, dus verwacht geen hoogstaande lectuur hier! Maar ik wilde jullie toch wat background geven over onze zevende zwangerschap…

Jawel, een zevende kindje is onderweg! Dit mochten we halverwege maart vernemen. En ondanks wat de titel doet vermoeden zal een kind extra in ons grote gezin nooit een nummer zijn. God verhoede het!

Wat zijn we dankbaar, met elke zwangerschap méér dankbaar zoals ik bij vorige aankondigingsposts reeds schreef.

Momenteel ben ik ervan overtuigd dat de dankbaarheid de basis is voor de groei van het geestelijk leven (want dankbaarheid voor ontvangen genaden trekt nieuwe genaden van God aan) - maar dat is voor een volgende blogpost.

Ik ben hard aan het oefenen in de dankbaarheid door een dankbaarheidsdagboek bij te houden. Iemand met ervaring zei me dat je ‘t echt moet volhouden opdat het effect zou hebben. Momenteel helpt het me enorm. Om me geen slachtoffer te voelen. Om te focussen op dat ene ding dat goed ging, terwijl er vier slecht gingen. (Soms heb je dan dus de neiging om je een slachtoffer te voelen, en die houding is zeer nefast voor het geestelijk leven. Lees hier waarom je niet groeit in het geestelijk leven.)

Want ik weet dat het mentaal moeilijk kan gaan tijdens en na de zwangerschap.

Vooral dankbaarheid dus.

Beseffen dat het echt niet evident is om nieuw leven voort te brengen. - En deze keer waren er zoveel negatieve zwangerschapstests aan de positieve voorafgegaan dat ik van m’n leven geen negatieve meer wil zien, en dus een ander testbeleid aangenomen heb (-:.

In dat verband: het spijt me voor diegenen die dit lezen die een onvervulde kinderwens hebben. Dan kan dit een pijnlijke trigger zijn, en ik stuur je veel liefde en medeleven toe.

Vijftien weken zwanger dus. De baby wordt verwacht eind november. Op een datum die precies samenvalt met het begin van onze verbouwingen. Hoera! Openheid voor het leven = avontuur.

Vorige zwangerschap was ik voor het eerst bijna 100% misselijkheidsvrij. Ik was al aan het stoefen tegen vrienden dat het deze keer ook zo ging zijn, tot ik een dag later geveld werd door totale energieloosheid en misselijkheid. Op verschillende en onvoorspelbare dagen tijdens het eerste trimester was ik Madame Schotelvod In De Zetel. Ik vroeg me af hoé mensen toch thuisonderwijs geven als ze zwanger zijn.

Maar kijk, we zijn een paar weken verder en er zijn zeker al goede periodes terug geweest. In het bijzonder gaf de aanleg van een grote moestuin (ik noem het liever ‘veld’) me terug veel energie. En sloeg het de negatieve gedachten weg die ik typisch heb tijdens de eerste weken van de zwangerschap.

Seasons of life dus… dat is de agenda van God. Niet te veel de huidige situatie willen extrapoleren op ‘altijd’. (Dat is waarom wij moeders vaak zo’n gemakkelijke prooi zijn voor angst.) Vertrouwend aannemen wat Hij voor ons in petto heeft.

Tot binnenkort!

Linde

Lees meer: Over de prestatiecultuur en de leugen van de likes, of wat kind van God zijn echt betekent