Meer Dan Vasten: Wat God Vooral Wil Tijdens De Goede Week

Laten we Hem niet alleen laten.

Okay, omdat ik mijn tijd minder wil besteden aan vluchtige Instagram posts, maar toch de obsessieve en perniculeuze neiging voel om te schrijven, probeer ik in even weinig tijd een blog neer te pennen :-)

Het is deze bedenking: wat we voor God kunnen doen in de Goede Week.

Die begint zondag - Palmzondag. We herdenken en herbeleven vanaf die dag (met als hoogtepunt het Paastriduüm: Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag) op een heel intense manier het lijden en de verrijzenis van onze Heer.

Op het H. Doopsel van Rosa in augustus.

De Heer wacht op ons in het gebed

Een paar dagen geleden verliet ik de biechtstoel met een raadgeving van de priester die bij mij resoneerde: "Wees trouw aan je momenten van persoonlijk gebed, de Heer is daar zeer gevoelig voor."

Hoe gemakkelijk schrap ik die momenten niet, of kort ik die in?

...

De Heer is daar gevoelig voor.

Als er iets is waar ik mijn biechtvader, priester M. Esparza, buitengewoon dankbaar voor ben, is het dat hij me geleerd heeft vertrouwelijk met de Heer om te gaan. Dat hij me liet inzien dat de Heer gevoelens heeft. Hij is immers ten volle mens, naast ten volle God. Wij kunnen Hem echt plezier doen, of verdriet. Hij laat zich kwetsen door ons. (Zie diens boek: Lijdt Christus nu nog?)

Het is op die manier, door altijd aan Hem te denken, alles voor Hem te doen en aan Hem op te dragen, elk fysiek of emotioneel leed, dat wij Hem kunnen vergezellen in zijn passie.

Zijn kruis helpen dragen. Hem troosten. Mee verlossen.

(Ik weet dat dit voor niet-katholieke christenen die deze blog lezen verrassend kan klinken, maar de Heer rekent op ons om zijn verlossingswerk verder te zetten, of liever verder toe te passen op de zielen.)

Lui et moi

In geen enkel andere 20ste eeuwse lectuur heb ik zó het hart van Jezus leren kennen: het boek Lui et moi van Gabrielle Bossis. Het zijn influisteringen van de Heer in haar hart.

O, en hoe blijkt eruit dat Hij gek van liefde is voor ons. Dat Hij verlangt naar ons. Dat wij, inderdaad, Hem kunnen kwetsen.

Een voorbeeld:

Je disais au milieu du roulis: "Vous savez bien que tout est pour Vous, alors, je ne Vous le dis pas."

Lui: "Il faut Me le dire parce que J'aime l'entendre.

"Dis-le Moi souvent: quand tu sais que quelqu'un t'aime, tu es contente qu'on te le dise."

Derde pijler van de Vasten: naastenliefde

En heb je al aan deze vastenpraktijk voor naastenliefde gedacht?

Met name mensen niet op een scannende, beoordelende manier bekijken. Maar met de ogen van God. Denken, bij iedereen die je tegenkomt: waauw, wat is die persoon goed. Dank U Heer voor die persoon.*

*Een prachtig zinnetje dat ik van mijn vroegere geestelijke begeleidster heb geleerd... Een werkelijk in de praktijk brengen van de Bijbelse aanmaning acht de anderen hoger dan uzelf.

Ik denk dat het dit soort zaken zijn die Onze Lieve Heer een enorm plezier doen. Soms meer dan grote oefeningen van boetedoening...

Hij wil ons hart.

Een gezegende Goede Week,

Linde

Lees meer: het gebedsleven van een moeder