De Ruimte Spreekt. Hoe de Fysieke Omgeving het Karakter Van Onze Kinderen Kan Vormen

Onze woning weerspiegelt niet alleen wie we zijn, maar vormt ook ons gedrag en dat van onze kinderen. Een stil pleidooi voor de kleinste moederlijke handelingen, en de grote impact die ze hebben.

Ik heb sinds 23 maart geen blog meer gepubliceerd, en dit ga ik nu goedmaken door een kanonschot aan blogs!

Aan de hand van verschillende boeken en podcasts heb ik nagedacht over het spirituele belang van de ruimte. De fysieke ruimte waarin we vertoeven welbepaald, onze woning.

Ik ben tot de volgende inzichten gekomen. Die eigenlijk maar in één richting wijzen: hoe belangrijk de huishoudelijke taken zijn voor het karakter van onze kinderen. Hoe belangrijk de aanwezigheid van een moeder thuis is.

Maar ik loop vooruit op de zaken.

Foto by De Fotoschuur

De ruimte vormt ons

Denk aan de situatie waarin je voor het eerst uitgenodigd wordt bij een gezin thuis. Op zo’n moment geef je je ogen typisch de kost, en kijk je naar hartenlust rond. Want de ruimte zegt zoveel over de keuzes van dat gezin, hun gewoontes, levensstijl en karakter.

Enerzijds reflecteert de ruimte dus hoe we zijn. Maar het gaat nog veel verder dan dat. De gedragspsychologie leert dat de ruimte ook vormt wie we zijn. De ruimte vormt ons handelen, geeft richting aan ons handelen.

Hieronder vind je allerlei toepassingen van het idee dat de fysieke omgeving waarin we vertoeven psychologische effecten heeft.

Lees meer: Homemaking. Waarom de vrouw een huis tot een huis kan maken

Rommelige ruimtes maken focus moeilijker

Zo gaf een studie uit 2010 de effecten aan van een rommelige ruimte. Werken in een ruimte met veel visuele stimuli kan het werkgeheugen en de mentale focus verstoren. Daarentegen (en hier gaan we over naar de interpretatie door Lindy Homemakers) verhogen lege oppervlaktes de concentratie.

Voorwerpen geven signalen

Tweede toepassing: dingen zenden signalen. Dat idee heb ik geleend van Lisa Bass van het homesteadingkanaal Farmhouse on Boone. De versgeplukte bloemen uit de tuin die moeder op de tafel heeft gezet, sturen bijvoorbeeld een positief signaal. Het signaal dat het lente is, dat we zo dankbaar mogen zijn voor onze grond en onze natuur. Maar rommel en vuil sturen negatieve signalen. Ze zeggen je eigenlijk iedere keer dat je er passeert: ‘hier moet iets gedaan worden’. Ze herinneren je daar voortdurend aan.

Daarom zal ik in mijn homemanagement cursus aanraden om kleine vuiligheden zoveel als mogelijk direct proper te maken. Met één veeg van de schotelvod die je in je hand hebt. Het clean-as-you-go principe, of vanaf drie of meer jongens mag je van mijn part ook verfborstelen-as-you-go tegen de muren in de gang.

Een afgewerkte taak geeft rust

Bij de derde toepassing wil ik wat langer stilstaan.

In mijn handboek Gerechtelijk Recht van lang, heel lang geleden (auteurs Paul Van Orshoven en Benoît Allemeersch) stond in verband met het gezag van gewijsde het volgende citaat van Montesquieu. (Lange manier om te zeggen dat ik de bron van het citaat niet gedubbelcheckt heb.) ‘Le repos des familles et de la société tout entière se fonde non seulement sur ce qui est juste, mais sur ce qui est fini.’

Ik vond deze zin heel wijs, en perfect toe te passen op het huismoederschap.

Want inderdaad, alles wat afgewerkt is, geeft rust. Iets wat nog ‘half openstaat’ geeft onrust.

Dat principe wordt gedoceerd in mijn timemanagementcursus*. We moeten elke taak volledig afronden (een taak als een ‘bundel’ van deeltaken zien en de bundel volledig afwerken), en dan pas aan de volgende beginnen.

*waar jullie zich nu direct op zullen inschrijven met de 20% kortingscode MEI2026.

Een toepassing: ruim je keuken tussen alle maaltijden volledig op. Zo ben je ‘klaar om te beginnen’ bij aanvang van een nieuw kookproces. En moet je niet eerst nog de maaltijd van de middag verder opruimen. Of nog: de ‘taak’ van een gezinsuitstap is pas afgerond nadat de spullen die je meegenomen hebt allemaal terug op hun plaats staan.

Eerst het ene, dan het andere. Dit is een soort ‘natuurwet van het werken’ die God in onze harten heeft gelegd, geloof ik.

Lees meer: Hoe je dagen structureren voor meest productiviteit en rust?

Na de afwas ’s avonds, wat tegenwoordig bij ons een gezinsgebeuren is waar jong en oud bij betrokken is, wordt mijn keuken gesloten. De keuken gesloten wil zeggen: alles opgeruimd, het speelgoed op zijn plaats, de vaatwasser ingesteld, de vloer geveegd, het brooddeeg in de frigo, de werkbladen leeg en schoongeveegd.

Dat propere werkblad communiceert de volgende ochtend: ‘ik ben klaar om terug te beginnen’. Het geeft toelating om te beginnen, so to speak. Een werkblad waarop nog kruimels en vuil bestek van de vorige dag liggen, daarentegen, zegt dat gisteren nog niet volledig voorbij is.

(En I get it, we leven niet in een ideale wereld en onvoorziene gebeurtenissen doen zich natuuhrluk voor, maar je snapt het idee wel.)

Hulp nodig bij het ontwikkelen van je mamaroutine? Volg mijn uit-de-loopgraven timemanagementcursus.

De gordijnen openen als eerste taak ‘s ochtends

Volgende toepassing: een handeling zo simpel als de gordijnen openen als eerste taak 's ochtends. Wat communiceren geopende gordijnen?

Dat de dag officieel begonnen is.

Gesloten gordijnen communiceren dat de dag nog niet officieel aangevat is. Gisteren is nog niet volledig voorbij.

De geur van koffie

Zo ook met de geur van koffie. Die communiceert dat de dag begonnen is. De geur van koffie is een van de meest kenmerkende comfortgeuren van de westerse wereld. Een geur die als geen ander een scheidingslijn aangeeft; nú is het ochtend.

De echtgenoot mag ook wel eens verschijnen in deze blog! Foto by de Fotoschuur

Een opgemaakt bed zet de toon voor de dag

Uiteraard kan deze blog niet eindigen zonder een verwijzing naar een opgemaakt bed, mijn number one-controlemechanisme in het leven.

De admiraal William McRaven gaf in 2014 een iconische openingstoespraak waarin hij zei: maak je bed op. 'Als je iedere ochtend je bed opmaakt, heb je de eerste taak van de dag al volbracht. Het zal je een klein gevoel van trots geven, en het zal je aanmoedigen om nog een taak te doen, en nog een, en nog een.' ('small wins create momentum')

De handeling van het opmaken van je bed zegt: 'Ik zal productief zijn vandaag.' Zo ook trouwens aangekleed op de benedenverdieping verschijnen. Het zet de toon voor een ordelijk, ijverig leven.

Een moeder die het huis ’s ochtends voorbereidt

Een laatste toepassing: het psychologisch effect van de handelingen die een moeder doet om de dag voor te bereiden voor haar kinderen.

Een moeder die eerder opstaat dan haar huis is goud waard. Zzie Spreuken 31:15: 'Zij staat op terwijl het nog nacht is, zij staat op, als het nog nacht is, en geeft haar huis de spijs, en haar dienstmaagden haar deel.'

Ze dekt de tafel voor het ontbijt, plant en denkt na wat gegeten zal worden die dag en begint het al uit te voeren. Ze legt kleren klaar op een stoel die de kinderen vandaag zullen aantrekken.

Wanneer de kinderen wakker worden, communiceren die gedekte tafel en de kleren op de stoel: er heeft iemand aan mij gedacht. Er is al iemand voor mij aan het zorgen. Die sfeer kunnen ze misschien niet verwoorden, maar snuiven ze onbewust op.

Lees meer: De vrouw aan de haard. Een onderdrukte vrouw?

De basisvoorwaarden voor een kind om te kunnen floreren

En daarom is de aanwezigheid van een moeder thuis zo waardevol voor een kind.

Deze dingen zonder woorden: de geopende gordijnen, het lege werkblad, de geur van koffie, scheppen allemaal een kader. Een warm, aantrekkelijk, zorgend, maar geheel geruisloos kader.

Vooral voor onze jongste kinderen zijn deze woordeloze aspecten van de omgeving van groot belang.

Charlotte Mason zei:

Cleanliness, order, neatness, regularity, punctuality, are all ‘branches’ of infant education. They should be about the child like the air he breathes, and he will take them in as unconsciously. (The Original Homeschooling Series, Volume I, Home Education, 125)

Onze baby’s en peuters absorberen vooral de materiële condities die heersen in een bepaald huis. Het beste dat we kunnen doen om hen te laten groeien in deugd? De omgeving die we bieden.

Ik geloof dat deze fysieke handelingen van zorg het kind een gevoel geven van nabijheid en veiligheid. Waardoor het kind zich altijd veilig voelt, omkaderd als het ware.

Wij zorgen voor structuur, orde, onderdak, voedsel: de basisvoorwaarden waarin elk goed ding (spelen, verbinden met mekaar, studeren) kan plaatsvinden.

Daarom is ons ‘vak’ als moeders zo belangrijk. Het schept het kader waarin onze geliefden kunnen floreren.

Allez vooruit, gaat aan het moederen!

Heel veel liefs van Lindy x