De 4 Vijanden van Intieme Conversatie In Het Huwelijk
- Linde

- 17 uur geleden
- 3 minuten om te lezen
Let's talk marriage!
Oo, wat steek ik veel op van het boek His Needs, Her Needs van Willard F. Harley.
(Ik ben trouwens aan het bekokstoven om een nieuwe pagina te maken op mijn websites met mijn favoriete boeken, fictie en non-fictie... wil je dat ik dit projectje realiseer? Laat het me dan weten.)
Dit wil ik er alvast uit delen.
Een belangrijke nood van vrouwen is dat hij hen onverdeelde aandacht geeft. Dus niet oprechte geĆÆnteresseerde aandacht-terwijl-hij-op-zijn-gsm-de-voetbaluitslagen-bekijkt (ik spreek echt niet uit ervaring hoor).
Het afgelopen jaar zijn we veel gegroeid in ons huwelijk. Mede door een toename aan zelfkennis. Ik ben met name gaan inzien op welke manier ik wil dat hij me aandacht geeft: ik wil dat hij interesse toont in mijn persoon, in hoe ik denk, in wat mijn ideeƫn zijn, in wat ik recent heb gelezen. Ik wil dat hij me op die manier bewondert en wil veroveren, voor mijn innerlijk leven. Net zoals op onze eerste afspraakjes. Toen praatten we uren aan een stuk. Over de monetaire crisis in Europa tot andere topics waar nu mijn hersencellen voor afgestorven zijn.
Harley ontlokte me een glimlach toen hij schreef over dit koppel uit zijn praktijk: 'George, let's talk.' 'Okay, what would you like to talk about?'
Dus DAT slaat de bal mis. Alsof er niemand meer 'te veroveren' is.
Door dit boek ben ik beter gaan inzien dat ik zijn bereidheid voor intiem gesprek met mij grotendeels zelf in de hand heb. Hoe? Door me niet te bezondigen aan deze vier vijanden van intiem gesprek.

Eerste vijand: onrespectvol zijn
De eerste boosdoener is onrespectvol zijn. Harley wijst erop hoe elke onrespectvolle uiting naar hem toe zijn goesting vermindert om met ons te praten.
Tweede vijand: eisen in plaats van vragen
De tweede boosdoener is het stellen van eisen. Telkens wanneer we iets eisen in plaats van vragen, zijn we verantwoordelijk voor afnames uit de Liefdesbank, zo schrijft Harley.
Mea culpa: ik had het onlangs nog voor. Een paar weken geleden was ik zo overprikkeld dat ik hem aankondigde dat hij alleen weg moest gaan met de kinderen de volgende dag. Aankondigen, zeggen dat het niet anders kon.
Ik bedacht me toen: eisen is verkeerd, omdat het de andere persoon de mogelijkheid ontneemt om het goede te doen. Hij kan niets goeds doen voor ons omdat we het hem verplichten. We zijn er niet dankbaar voor, omdat we het zien als het minimum. We laten hem niet vrij.
Een geheim van het christelijk leven: liefde is alleen mogelijk in vrijheid.
Dit principe pas ik ook toe in mijn cursus communicatie in de opvoeding: je kinderen de kans geven de situatie te 'winnen'. Je kinderen de kans geven goed te zijn, waardoor ze zich enorm bemind en geapprecieerd zullen voelen.
Derde vijand: uitbarstingen van woede
Derde vijand: uitbarstingen van woede.
Hier zegt de auteur iets ongelofelijk interessants. Neem het van mij aan, een klinisch psycholoog, schrijft hij: als mensen boos zijn ervaren ze een tijdelijke krankzinnigheid.
En dus mogen we niks noppes nada zeggen vooraleer we de kans hebben gehad om af te koelen. Onze woede maakt ons tijdelijk gek. En alles wat we dan zeggen, zal beledigend zijn en inderdaad 'krankzinnig'. Want in een helder moment zouden we de dingen zo niet zeggen.
Jouw en mijn huiswerk: zelfbeheersing tijdens boosheid, en eerst afkoelen alvorens te praten!
Benieuwd hoe ik mijn tijd indeel om 'alles voor mekaar te krijgen'? Schrijf je in op de cursus timemanagement voor drukbezette moeders met code VRIENDINNEN (25% off)
Vierde vijand: terugkomen op fouten uit het verleden
Mensen maken fouten. Voortdurend. Alle mensen. Christenen of niet.
Door te blijven terugkomen op vergissingen uit het verleden, stoten we onze man emotioneel of zelfs fysiek af.
VoilĆ , ik hoop dat dit je helpt om te groeien in de basis van je gezin: het huwelijk.
Veel zegen!
Linde




Opmerkingen